poonchano ชีวิตที่จะต้องเดินไปข้างหน้า

             ดีกว่าอยู่ว่างๆเปล่าๆเลยมานั่งหน้าคอมแล้วหาเรื่องพูดคุยกันดีกว่า       มีคนที่เข้ามาอ่าน Blog  ของผมแล้วเข้าติดตามงานเขียนต่างๆของผมด้วย   (ดีใจจังที่มีคนรับรู้และรับฟังถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงคนเดียวเท่านั้น) แค่นี้ก็ดีใจมากๆแล้ว  และต้องขอขอบคุณกับทุกคนที่ผ่านเข้ามาด้วยนะครับ  อาจจะไม่ได้อะไรออกไปมากมายกับ  blog  แห่งนี้แต่ผมมีเรื่องราวต่างๆอยากถ่ายทอดให้ฟังนะครับผม......

              ตอนนี้คุณอ่านหนังสืออะไรกันอยู่    ถ้าใครเคยอ่าน Entry แรกๆของผม ผมก็จะพูดถึงนิตยสารเล่มหนึ่งที่ผมทั้งชื่นชอบและหลงไหลอย่างบอกไม่ถูก   จนบัดนี้ก็ยังอ่านอยู่เหมือนเดิมและจริงมากขึ้น  นิตยสารที่พูดถึงก็คือ  a day  นั้นเอง   ตอนนี้ก็ได้ลงอะเดย์ด้วยนะครับผมถึงจะเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆก็ตาม   แต่ก็ยังดีที่มีชื่อของเราอยู่ในนั้นบ้างก็ชื่นใจมากๆแล้ว(ดีใจจัง)

              นี้คือหนังสือที่ผมเพิ่งจะได้อ่านจบไปหมาดๆเลยไม่รู้ว่าอาจจะมีคนพูดว่าเล่มนี้มันออกมานานแล้วนะและดั่งมากๆด้วยทำไมถึงเพิ่งจะได้อ่านและเพิ่งจบ      บอกตามตรงเลยว่าผมรู้ช้าไปไงงานดีๆอย่างนี้เพิ่งรู้จักได้อย่างไร

บอกราคาและรายลเอียดไว้เลยนะครับเพื่อใครมีความสนใจ          เมื่ออ่านจบแล้วอยากบอกว่ามันสนุกมากๆตัวละครก็มีไม่มากมายแต่เนื้อเรื่องสนุกมากๆแปลกและแตกต่างจาก  การ์ตูนทั่วไปจริงๆ   ชอบสัตว์เลียงของหัวไฟมากๆ   ได้ลุ้นดี  อิอิ(ไม่บอกหรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างอยากให้ไปชื้อหาอ่านกันดูไม่ผิดหวังกันแน่นอน)

                ชีวิตมันคือการเดินทางถึงแม่ว่ามันจะน่ากลัวก็ตามเราก็ต้องเดินเพื่อผ่านมันไปให้ได้

เอาละแล้วคุณละอ่านอะไรกันอยู่มาบอกเล่าให้ผมฟังบ้างนะครับ......bye  สำหรับboom  ผมมาเขียน Entry ให้อ่านแล้วนะถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องแมวอย่างที่คุณเคยอ่านและรู้สึกชอบมัน  แค่นี้ก็ทำให้ผมมีกำลังเขียน  เรื่องราวผ่านโลกอินเตอร์เน็ตต่อไปนะครับผม 

            ฤดูสอบกลางภาคกำลังจะมาถึงแล้ว         เตรียมตัวกันบ้างหรือยังทุกๆคนที่กำลังจะสอบ   ฤดูแห่งการนอนดึกตื่นสายแล้วไปสอบกำลังจะมา    ทำไมนะถึงเป็นอย่างนี้   เจอกับตัวเองเลยครับเพราะตั้งแต่ได้เข้ารั่วมหาวิทยาลัยมาการอ่านหนังสือก็ได้เปลี่ยนแปลงไป   เรื่องส่วนตัวนะครับทุกคนอาจจะไม่เป็นเหมือนอย่างผม    แต่ก่อนสมัยเรียนอยู่ต่างจังหวัดอ่านนะแต่อ่านน้อยถึงน้อยมาก    ติดเกมส์ครับไม่ดีเลย     แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีเพราะยังมีจิตสำนึกบ้างว่าอนาคตมึงจะฝากไว้กับเกมส์ที่วันๆเอาแต่เก็บแต้มให้ตัวเองเก่งที่สุด    ว้าไม่เอาดีกว่า    ใกล้จะจบปีสุดท้ายแล้วต้องสอบเข้ามหาลัยแล้ว   ถ้าสอบไม่ติดที่ไหนก็คงต้องทำงานเป็นแน่แท้ ไม่เอาอะยังใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่เต็มที่เลย     มองไปที่โต๊ะหนังสือแล้วเริ่มอ่านเพื่อที่จะสอบเข้ามหาลัยสักที่ให้ได้อย่างใจหวัง     อ่านๆๆๆๆๆๆ   ไปสอบติดวะ       กูได้เรียนต่อแล้ว.................

               นิสัยแบบนี้ก็ได้ติดตัวผมมาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว(จริงหรอไม่รู้จริงอะ)  มีความคิดบางอย่างที่ดูดีมากเลยในหัวสมองอันน้อยนิดคือต่อไปนี้นะเมื่อเรียนในห้องเรียนเสร็จกลับหอพักจะอ่านทบทวนเพื่อต่อไปเวลาสอบจะได้ไม่เหนื่อยแต่เพื่อนที่แสนดีของเรา   เห่ยไปเที่ยวดีกว่า   ผมก็ตอบแบบไม่ต้องคิดเลยว่า  อืม..ไปดิ   ทุกอย่างก็ได้เปลี่ยนกิจกรรมที่ว่างไว้อย่างสิ้นเชิง    แต่ก็นั้นและถ้าเราได้คิดที่จะทำแล้วเชื่อว่าทุกอย่างมันต้องดีขึ้นได้ในไม่ช้า     ให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้

              และแล้วการสอบครั้งแรกในชีวิตของรั่วมหาวิทยาลัยก็ได้เริ่มขึ้น    ตื่นเต้นจัง   การเจอเพื่อนใหม่เราย่อมต้องมองว่าคนไหนบ้างที่เราพอจะเพิ่งมันได้    หมายถึงไอ้พวกที่เรียนเก่งๆห้องหนึ่งจะต้องมี1-2คนเป็นอย่างต่ำ   ดูน้อยนะแต่ถ้ามันเป็นพวกเราเมื่อไรสบายเป็นบ้า      การอ่านหนังสือจะง่ายขึ้นเป็นกรอง  พูดอย่างนี้ผมไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวนะที่จะแสร้งแกล้งทำดีกับเพื่อนพวกนี้   แต่เพื่อเพื่อนๆเราทุกคน   เด็กๆเก่งเวลาเข้ามาใหม่มันชอบเก็บตัวอ่านคนเดี่ยวก็มันเก่งนะสิมันก็เลยอ่านคนเดียวได้   ผิดกับพวกผมเก่งเป็นบางวิชาเท่านั้นเอง

              การติ๋วก็ได้เริ่มขึ้น    ทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันน่าดู  ณ  สถานที่แห่งหนึ่งกลางหมู่บ้านหอพักนักศึกษาหลังมหาลัย   เป็นเวลาอันเหมาะสม  20.30  น  สีหน้าของแต่ละคนในวันนี้เต็มเปลี่ยมไปด้วยคำถามมากมายอยู่ในหัวสมองของพวกมัน     ทำไมเวลาสงสัยอะไรในชั่วโมงเรียนไม่ยอมถามอาจารย์กัน  สงสัยอาย   อายกับโง่เลือกอะไรดีนะ      เทพมาแล้ว  พวกผมจะเรียกพวกที่เรียนเก่งๆว่าเทพจุติ   เพราะพวกนี้แมร่งเหมือนมีบารมีส่องแสงอย่างประกาย  ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้อันสุดแสนมีความสุขไร้ความทุกข์จริงๆเลย     อิจฉา  ผิดกับพวกผมที่ใบหน้ามีแต่ความเคร่งเครียดสงสัยทุกข์ใจว่ากูทำไม่ได้แน่เลย  ทั้งๆที่ยังไม่ได้สอบก็กลัวไปครึ่งหนึ่งแล้ว

             เริ่มติ๋วคำถามมากมายถามเพื่อนเทพกันใหญ่  เพื่อนมันก็ตอบให้จนหมดเปลือก   หายสงสัยผมก็เช่นกันแต่มีข้อแม้ว่าเราต้องอ่านมาบ้างแล้วนะถ้าไม่ได้อ่านมาอาจจะงงก็เป็นได้  ส่วนใหญ่แล้วเพื่อนๆในกลุ่มจะอ่านกันมาบ้างแล้วเพื่อที่จะได้ไวขึ้นแล้วอีกอย่างไม่เหนื่อยคนติ๋วด้วย  อ่านมาก่อนแล้วจดอะไรที่สงสัยที่เราคิดไม่ออกเอามาถามเพื่อนรับลองว่าการอ่านจะประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก   เวลาก็ผ่านไปดึกพอสมควรเที่ยงคืนกว่าแล้วง่วงมากพวกเราก็จะแยกย้ายกันไปนอนพักผ่อนสมองที่เหนื่อยล้าเพื่อพรุ่งนี้จะได้ตื่นมาสอบตอนบ่ายโมงอย่างสดชื่น    ก่อนสอบก็อ่านสักหน่อยกันลืมอ่านตรงหน้าห้องสอบกันเลย   ถึงเวลาเข้าห้องสอบแล้วโชดดีคือข้อสอบตรงกับที่เราอ่านมา  โชคร้ายข้อสอบยากมากจนทำไม่ได้ก็ไม่ต้องเสียใจไป  เราอ่านมาแล้วดูมาแล้วทำไปในส่วนที่เราทำได้ก็ภูมิใจแล้ว   ปลายภาคค่อยเอาใหม่  

เหนื่อยพิมพ์และถ้ามีเรื่องเกี่ยวกับการสอบครั้งนี้ก็จะมาเขียนต่อนะครับ   ขอตัวอ่านหนังสือวิชาต่อไปก่อน

                                                     .......................................

   (มีหนังสือเล่มนี้เป็นเพื่อนย้ามที่คิดอะไรไม่ค่อยออก)

        การทำอะไรสักอย่างเพื่อให้งานชิ้นนั้นสำเร็จขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์แบบมากที่สุดและถูกใจเรามากที่สุดนั้น   มันต้องอยู่ที่กำลังใจและก็แรงบันบาลใจทั้งสิ้น    ย้อนกลับมามองตัวเองที่กำลัง  งงๆชีวิตอยู่ว่าแนวทางของความคิดจะเป็นไปในรูปแบบไหนกันดี    ทั้งเรื่องเรียนที่กำลังวุ่นวายอยู่ ณ  ปัจจุบัน  แต่ผมไม่ได้อยากให้ทุกคนที่กำลังเรียนอยู่คิดอย่างผมไปซะหมดนะครับเพราะเรื่องของการศึกษาเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด   ที่ผมประสบปัญหาอยู่นี้คือการแบ่งเวลาที่ไม่ลงตัวเอาเสียเลย  

         1.จะเรียนหรือจะทำงาน(สองอย่างเลยดีไหม)   ปีสุดท้ายแล้วย่อมมีความรู้สึกดีใช่ไหมครับเพราะว่ากำลังจะจบเป็นบัณฑิตใหม่ในอนาคต  แต่จะอยู่ถึงวันนั้นได้อย่างไร  ถ้าตัวเราไม่มีเงิน  อะๆๆ  เด็กเรียนเก็บก็อย่างนี้และครับกู้เงินการศึกษาเกินหลักสูตรไม่ได้   สบายมาได้ 2 ปีกว่าๆเอง  ผมเรียนต่อเนื่องนะครับหลักสูตร 2ปี  ปีสุดท้ายเลยกลายเป็นว่ามีปัญหามากที่สุด   ก็เลยต้องหาทางออกโดยการรับงาน Job  เล็กๆชั่วคราวไปก่อนก็แล้วกัน  ไม่ให้คิดมากทั้งเรื่องเรียนและเรื่องงาน  ให้มันไปพร้อมๆกันอย่างลงตัวมากที่สุด  และสองอย่างนี้ก็จะไม่เสียด้วย     ผมเป็นคนที่โชคอาจจะดีอยู่บ้างที่บริษัทที่ผมรับงานเขาทำรู้จักและสนิทสนมกันเป็นอย่างดี   แหะๆๆรอดตัวไป      

         การที่เราว่างแผนให้มันดี  อะไรๆมันก็จะดีเสมอผมเชื่ออย่างนั้น     การที่ต้องมานั่งคิดอะไรมากๆจากเรื่องเล็กๆก็อาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่    วิธีคิดอีกอย่างหนึ่งของผมก็คือ  มองจุดหมายที่หวังไว้ให้ชัดเจนมากที่สุดและก็เดินไปให้ได้  

                     ปล.  และนั้นก็คือความสำเร็จ